Pinatutunayan ng Kasulatan na ninanais ng Diyos ang isang personal na ugnayan sa Kanyang nilikha, lalo na sa tao na nilalang ayon sa Kanyang larawan (Genesis 1:27). Isa ito sa mga pinakadakilang katotohanan ng Kristiyanismo. Ang Diyos ay hindi isang impersonal na “bagay” na walang kakayahang makipag-ugnayan sa iba; at ang tao ay hindi isang kosmikong aksidente na nag-iisa sa sansinukob. Nilalang ng Diyos ang tao upang Siya ay makilala ng tao at upang ang tao ay maging tagatanggap ng Kanyang kabutihan.

Nang masira ang ugnayan ng tao sa Diyos dahil sa kasalanan, isinugo ng Diyos ang Kanyang sariling Anak upang ang ugnayang iyon ay maibalik. Ang mga nakipagkasundo na sa Diyos sa pamamagitan ng pananampalataya sa Kanyang Anak ay maaaring magkaroon ng lubos na katiyakan na hinahangad ng Diyos ang isang personal, buhay, at patuloy na lumalagong ugnayan sa kanila.

1. Mula Genesis hanggang Pahayag, inilalarawan ng Kasulatan ang Diyos bilang Isa na nagnanais makipagtipan at makipag-ugnayan sa Kanyang nilikha, lalo na sa tao, sa kabila ng kanyang kasalanan. Sa tunay na diwa, ang Biblia ay isang talaan ng Diyos na naghahanap sa mga makasalanang tao at kumikilos upang maibalik ang Kanyang ugnayan sa kanila. Ang katotohanang ito ay malinaw na makikita maging sa salaysay ng pagbagsak nina Adan at Eva.

a. Ayon sa Genesis 3:8–10, paano nakaapekto ang kasalanan ni Adan sa kanyang saloobin sa Diyos?

Nang si Adan ay sumuko sa tukso at kumain ng ipinagbabawal na bunga mula sa puno ng kaalaman ng mabuti at masama, at nang marinig niya ang tinig ng Panginoon, ang kanyang naging tugon ay ang magtago. Bakit? Sapagkat, ayon kay Adan, sila ay natakot. Ang kanyang saloobin ay nagbago—mula sa isang mabuti at personal na ugnayan sa Diyos ay naging isang sirang ugnayan. Mula sa pagkakaroon ng kapayapaan kasama o nasa Diyos, ito ay napalitan ng takot sa o mula sa Kanya.

b. Paano nakaapekto ang kasalanan ni Adan sa kanyang relasyon sa Diyos (Genesis 3:23–24)?

Pinalayas ng Diyos sina Adan at Eva mula sa Hardin ng Eden at binantayan ang puno ng buhay. Sa madaling salita, ang kasalanan ni Adan ang naging sanhi ng kanyang kamatayan at ng kanyang pagkakahiwalay sa Diyos. Sa kabilang banda, ang Diyos ay humiwalay din kay Adan bilang bunga ng kasalanan.

MGA TALA:

Sa Genesis 3:21–24, makikita natin kapwa ang paghatol at ang awa ng Diyos sa makasalanang tao. Ang paghatol ng Diyos ay makikita sa Kanyang pagpapalayas kina Adan at Eva mula sa hardin, na sumasagisag sa paghihiwalay o sirang pakikipag-ugnayan sa pagitan ng Diyos at ng makasalanan.

Ang awa ng Diyos ay nahayag sa dalawang malinaw na paraan. Una, hinarangan ng Diyos ang daan ni Adan patungo sa puno ng buhay upang hindi siya kumain nito at mabuhay magpakailanman sa kalagayang makasalanan at hiwalay sa Diyos (tal. 22–24). Ikalawa, kinuha ng Diyos ang buhay ng isang inosenteng nilalang upang gawing kasuotan sina Adan at Eva (tal. 21). Ito ay sumasagisag sa paghahandog ng isang inosente bilang kapalit ng may sala, at natagpuan ang ganap na katuparan nito sa sakripisyo ng kaisa-isang Anak ng Diyos sa Kalbaryo para sa mga kasalanan ng sanlibutan.

2. Paano ipinaliliwanag ng Isaias 59:1–2 ang pagbabago sa relasyon ng Diyos kay Adan? Ano ang itinuturo nito sa atin tungkol sa ating sariling kasalanan at kung paano nito naaapektuhan ang ating relasyon sa Diyos?

Ang relasyon ng Diyos kay Adan ay nagbago mula sa pakikipagkaisa o pakikipag-ugnayan sa Diyos tungo sa paghihiwalay. Itinuturo nito sa atin na ang ating sariling kasalanan ay napakarumi at nagiging dahilan upang itago ng banal na Diyos ang Kanyang mukha at hindi dinggin ang mga makasalanan. Malaki ang epekto nito sa ating relasyon sa Diyos sapagkat Siya ay banal at dalisay. Ang paghihiwalay na ito ay hindi lamang pansamantala kundi isang walang hanggang paghihiwalay.

MGA TALA:

Dito nahahayag ang hindi pagtitiis ng Diyos sa kasalanan. Dahil ang Diyos ay banal at matuwid, ang hayagang kasalanan ay laging nagbubunga ng paghihiwalay sa pagitan ng Diyos at ng makasalanan.

Sa Habakuk 1:13, ipinahayag ng propeta ang sumusunod tungkol sa kabanalan ng Diyos at sa Kanyang kaugnayan sa kasalanan: “Ikaw na may mga matang napakadalisay upang tumingin sa kasamaan, at hindi makatingin sa mali.” Dahil dito, isinugo ng Diyos ang Kanyang bugtong na Anak upang bayaran ang ating pagkakautang sa kasalanan, upang tayo ay magkaroon ng hindi napuputol na pakikipag-ugnayan sa Kanya sa pamamagitan ng pananampalataya (Roma 5:1).

3. Ayon sa Genesis 3:8–9, sino ang naghanap kina Adan at Eva kaagad pagkatapos ng kanilang pagkahulog sa kasalanan?

Ang Diyos ang naghanap kina Adan at Eva matapos ang kanilang pagkahulog.

Ano ang itinuturo nito sa atin tungkol sa likas ng Diyos at sa Kanyang hangaring magkaroon ng relasyon sa nagkasalang tao?

Una sa lahat, makikita natin kung gaano nagmamalasakit ang Diyos sa Kanyang nilikha. Ipinapakita nito na ang presensya at pag-ibig ng Diyos ay laging naroroon at binabantayan ang lahat. Makikita rin natin na nais ng Diyos na ang Kanyang nilikha ay manatiling dalisay at banal. Hindi Niya nais na sila ay magkasala, sapagkat alam ng Diyos ang magiging bunga ng kasalanan—at iyon ay ang paghihiwalay.

Gayunpaman, ang biyaya ng Diyos ay makikita pa rin kahit sa talatang ito. Nanaig ang Kanyang biyaya sapagkat ibinigay Niya ang Kanyang bugtong na Anak para sa pagtubos ng sanlibutan. Sa pamamagitan ng kamatayan ng Kanyang Anak, tayo ay nagkaroon ng kapayapaan sa Diyos sa pamamagitan ng pananampalataya (Roma 5:1).

4. Ipinaliliwanag ng Mga Gawa 17:26–27 na ang Diyos ay may ganap na kapangyarihan sa pagtatalaga ng mga panahon at lugar kung saan isinisilang at namumuhay ang lahat ng tao. Ayon sa talata 27, ano ang pangunahing layunin ng Diyos sa paggawa nito?

Ang mga tao ay nilikha para sa kaluwalhatian ng Diyos. Itinalaga ng Diyos ang buhay at kamatayan ng tao upang sila ay maghanap sa Diyos, maramdaman Siya, at matagpuan Siya.

Paano nito ipinapakita na ang Diyos ay isang Diyos na may pakikipag-ugnayan at nagnanais na magkaroon ng relasyon sa nagkasalang tao?

Bilang Manlilikha, malinaw na itinuturo ng Kasulatan na ang Diyos ang kumikilos upang ang tao ay maghanap at makatagpo sa Kanya. Dito makikita natin ang paliwanag ni Apostol Pablo sa mga taga-Atenas na ang tunay na Diyos ay lumikha na may malinaw na layunin. Ang Diyos na ito ay hindi malayo kaninuman.

5. Ayon sa Lucas 19:10, bakit isinugo ng Diyos ang Kanyang Anak sa lupa?

Isinugo ng Diyos ang Kanyang Anak upang hanapin at iligtas ang mga naligaw.

Ano ang layunin ng Kanyang pagkakatawang-tao (incarnation)? Paano nito ipinapakita na ang Diyos ay makaugnayan at nagnanais na magkaroon ng relasyon sa nagkasalang tao?

Ang pagkakatawang-tao ay isa sa mga patunay ng pag-ibig ng Diyos sa Kanyang bayan. Ang bugtong na Anak ng Diyos, na Siyang Diyos din, ay naging tao at nanahan sa gitna ng mga tao, puspos ng biyaya at katotohanan. Siya ay naging tao at nagpakababa ng Kanyang sarili, kinuha ang anyo ng isang alipin, at naging masunurin hanggang kamatayan sa krus (Filipos 2:8–9).

Ginawa ng Anak ng Diyos ang lahat ng ito upang ang mga tao ay magkaroon ng pag-asa at maibalik ang kanilang relasyon sa Diyos. Si Jesu-Cristo at ang Kanyang gawa sa krus ang susi upang tayo ay mapagkasundo muli sa Diyos. Malinaw na ipinaliwanag ni Apostol Pablo sa Roma 5 ang pag-ibig ng Diyos sa atin bilang mga makasalanan.

Roma 5:10: “Sapagkat kung tayo, noong tayo’y mga kaaway pa, ay ipinagkasundo sa Diyos sa pamamagitan ng kamatayan ng Kanyang Anak, lalong higit ngayon, yamang tayo’y ipinagkasundo na, ay maliligtas tayo sa pamamagitan ng Kanyang buhay.”

Reflection and Discussion:

1. Ano ang masasabi mo tungkol sa gawa ng Diyos upang ang mga makasalanan ay mapagkasundo sa Kanya?

2. Mayroon bang pagkakataon sa iyong buhay na gumagawa ang Diyos ng isang bagay upang ikaw ay maghanap sa Kanya?