6. Ayon sa mga sumusunod na Kasulatan, ano ang ginawa ng Anak ng Diyos upang maibalik ang nasirang relasyon ng tao sa Diyos?
A. Roma 5:8–10
“Roma 5:8–10: ‘Ngunit ipinakita ng Diyos ang Kanyang pag-ibig sa atin sapagkat noong tayo’y mga makasalanan pa, namatay si Cristo para sa atin. Yamang tayo nga’y inaring-ganap na ngayon sa pamamagitan ng Kanyang dugo, lalo pang tiyak na maliligtas tayo sa galit ng Diyos sa pamamagitan Niya. Sapagkat kung noong tayo’y mga kaaway pa ng Diyos ay nakipagkasundo na tayo sa Kanya sa pamamagitan ng kamatayan ng Kanyang Anak, lalo pang tiyak na ngayon na tayo’y nakipagkasundo na ay maliligtas tayo sa pamamagitan ng Kanyang buhay.’”
Ayon sa talatang nabanggit, sa pamamagitan ng kamatayan ng Anak ng Diyos tayo ay nakipagkasundo sa Diyos. Ipinaliliwanag din ng talata ang epekto ng kamatayan ni Cristo. Una, sa pamamagitan ng Kanyang dugo tayo ay inaring-ganap, at ikalawa, iniligtas tayo ng Anak ng Diyos mula sa galit ng Diyos, kaya’t ipinagkaloob sa atin ang kaligtasan.
B. Colosas 1:19–22
“Colosas 1:19–22: ‘Sapagkat minarapat ng Diyos na ang buong kapuspusan ay manahan sa Kanya, at sa pamamagitan Niya ay ipagkasundo sa Kanyang sarili ang lahat ng mga bagay, maging ang nasa lupa o ang nasa langit, na gumagawa ng kapayapaan sa pamamagitan ng dugo ng Kanyang krus. At kayo, na dating hiwalay at kaaway sa pag-iisip dahil sa masasamang gawa, ay ipinagkasundo na Niya ngayon sa Kanyang katawang laman sa pamamagitan ng Kanyang kamatayan, upang kayo’y iharap na banal, walang kapintasan, at walang maiparatang sa Kanyang harapan.’”
Sa talatang ito, sa pamamagitan ng dugo ng Kanyang krus ay ipinagkasundo Niya sa Kanyang sarili ang lahat ng mga bagay, maging sa lupa o sa langit. Ipinaliliwanag din ng talata na sa katawang laman, sa pamamagitan ng kamatayan ng Anak ng Diyos, tayo na gumagawa noon ng masasamang gawa ay ipinagkasundo sa Diyos. Sa pamamagitan ng pagkakasundong ito, tayo ay inihaharap na banal, walang kapintasan, at walang maiparatang sa harapan ng Diyos.
7. Ayon sa Juan 17:3, ano ang diwa ng buhay na walang hanggan? Paano nito ipinapakita na ang Diyos ay isang Diyos na may kaugnayan (relational) at nagnanais na magkaroon ng relasyon sa Kanyang bayan?
“Juan 17:3: ‘At ito ang buhay na walang hanggan: ang makilala Ka nila na iisang tunay na Diyos, at si Jesu-Cristo na Iyong sinugo.’”
Ang diwa ng buhay na walang hanggan ayon sa Kasulatan ay ang makilala ang iisang tunay na Diyos at ang Panginoong Jesu-Cristo.
Masasabi kong ang Diyos ay isang Diyos na may kaugnayan sapagkat Siya mismo ang nagbigay ng napakagandang kaloob—ang kaloob ng Ebanghelyo sa pamamagitan ni Jesu-Cristo. Sa pamamagitan ng pananampalataya kay Jesu-Cristo, nakikilala natin kung sino ang tunay na Diyos. Ang pagkakilalang ito ay hindi mababaw o simpleng pagkilala lamang sa pangalan ng Diyos, kundi isang malalim na relasyon ng tunay na pagkakilala kung sino ang Diyos. Higit pa rito, ang relasyong ninanais ng Diyos para sa Kanyang bayan ay hindi pansamantala kundi walang hanggan.
MGA TALA: Ang salitang “makilala” ay nangangahulugan ng higit pa sa impersonal o pangkaalamang kaalaman lamang. Ito ay tumutukoy sa isang malapit at personal na relasyon. Ang buhay na walang hanggan ay higit pa sa isang buhay na may walang katapusang tagal; ito ay isang mas mataas na uri ng buhay na may katangiang walang patid na pakikipag-ugnayan sa Diyos. Ito ang isa sa mga dakilang layunin ng Diyos sa pakikipagkasundo sa atin sa Kanyang sarili sa pamamagitan ng Kanyang Anak.
8. Mga Kristiyano, mayroon tayong naibalik na relasyon sa Diyos na nakabatay sa ganap na gawa ni Cristo para sa atin. Ito ay isang relasyon na hindi na maaaring masira. Ang katotohanang ito ay dapat mag-udyok sa atin na huwag maging manhid o walang malasakit (kaunti o walang interes) sa kasalanan, kundi ihiwalay ang ating mga sarili sa anumang maaaring maging hadlang sa ating pakikipag-ugnayan sa Diyos. Ano ang itinuturo sa atin ng mga sumusunod na Kasulatan tungkol sa katotohanang ito?
a. II Corinto 6:14–18
Itinuturo sa atin ng mga talatang ito na hindi tayo dapat makipagkaisa o makipag-partner sa mga hindi mananampalataya. Sa madaling salita, hindi tayo dapat magkaroon ng malapit o matalik na ugnayan sa mga taong hindi nakakakilala kay Cristo. Bakit? Sapagkat tayo ay templo ng Diyos, at ipinangako ng Diyos dito na, “Ako’y maninirahan sa kanila, lalakad sa gitna nila, Ako ang magiging kanilang Diyos, at sila ang magiging Aking bayan.”
MGA TALA: Ang tekstong ito ay hindi nagtuturo na dapat tayong lumayo o humiwalay sa lahat ng mga hindi mananampalataya. Sa unang liham ni Pablo sa mga taga-Corinto, isinulat niya: “Isinulat ko sa inyo sa aking liham na huwag kayong makihalubilo sa mga taong mapakiapid—hindi ang lahat ng mapakiapid sa sanlibutang ito, o ang mga sakim at mandaraya, o mga sumasamba sa diyus-diyosan, sapagkat kung gayon ay kailangan ninyong umalis sa sanlibutan.” (I Corinto 6:9–10). Ang diwa ng II Corinto 6:14–18 ay ang paglayo natin sa anumang bagay na tahasang ipinagbabawal sa Kasulatan o maaaring mag-akay sa atin sa kasalanan.
b. II Timoteo 2:19
Ipinapakita ng talatang ito na kailangan nating humiwalay sa kasamaan kung tayo ay nagpapahayag na tayo ay kay Cristo. Tingnan ang unang bahagi ng talata: kilala ng Diyos ang Kanyang mga tao, na nangangahulugang personal Niyang nalalaman kung ano ang nasa iyong isipan at nasa iyong puso. Ito ay kaugnay ng isa sa mga “Ako’y” pahayag ni Cristo kung saan sinabi Niya sa Juan 10:14–15 na Siya ang mabuting Pastol: “Ako ang mabuting pastol, at nakikilala Ko ang Aking mga tupa, at Ako’y nakikilala nila. Kung paanong Ako’y nakikilala ng Ama, gayon din naman ang pagkakilala Ko sa Ama; at iniaalay Ko ang Aking buhay para sa Aking mga tupa.” Nakikita ba ninyo kung gaano kamahal ang Tagapagligtas? Inialay Niya ang Kanyang buhay para sa mga taong Kanyang paunang nakilala. Isa rin itong babala na kailangan nating maging tapat sa kung sino talaga tayo, sapagkat marami sa atin ang nakakakilala sa Biblia, at maging dalubhasa sa teolohiya, ngunit walang bunga. Sila ang mga taong hindi kilala ng Panginoon, gaya ng sinabi Niya sa Mateo 7:21.
MGA TALA: Ang salitang “humiwalay” ay nagmula sa salitang Griyego na aphístēmi, na ang ibig sabihin ay “umatras, alisin ang sarili, humiwalay, o iwan.” Tayo ay tinatawag na umiwas sa kasamaan at lumayo rito.
9. Gaya ng ating nasabi, ang mananampalataya ay may naibalik na relasyon sa Diyos na nakabatay sa ganap na gawa ni Cristo. Gayunman, ang katotohanang ito ay hindi dapat humantong sa pagiging manhid o walang malasakit. Sa halip, ito ay dapat magbunga hindi lamang ng pag-iwas sa kasalanan, kundi pati ng masigasig na paghahangad sa Diyos upang linangin ang mas malalim na relasyon sa Kanya. Ano ang itinuturo sa atin ng mga sumusunod na Kasulatan tungkol sa katotohanang ito?
a. Hosea 6:3
Maraming talinghaga sa Kasulatan kung saan ginagamit ng Diyos ang puno o halaman bilang sagisag ng Kanyang bayan o bansa. Isang tiyak na talata ay ang Awit 1:3 kung saan sinabi ng mang-aawit:
“Awit 1:3: ‘Siya’y magiging gaya ng punong kahoy na itinanim sa tabi ng mga batis ng tubig, na namumunga sa kanyang kapanahunan, at ang kanyang dahon ay hindi nalalanta; at anumang kanyang gawin ay magtatagumpay.’”
Ang Hosea 6:3 ay malinaw na paglalarawan kung paano gumaganap ang Diyos bilang Siya na nagbibigay ng tubig upang ikaw ay lumago bilang bayan ng Diyos. Kapag tayo’y sumunod at kumilala sa Panginoon, Siya ang magdidilig sa atin. Ito ang mismong dahilan kung bakit tayo ay pinagpapala kapag hindi tayo lumalakad sa payo ng masasama, hindi tumatayo sa daan ng mga makasalanan, at hindi nauupo sa luklukan ng mga manlilibak.
b. Awit 27:4
Ang talatang ito ay nagsasalita tungkol sa pagnanasa ng mga nasa kay Cristo: ang hangarin nilang hanapin Siya, manahan sa Kanyang bahay, at pagmasdan ang kagandahan ng Panginoon.
c. Awit 27:8
Mapapansin dito na kapag sinasabi ng Diyos na hanapin Siya, ang likas na tugon natin ay ang hanapin Siya; ang ating puso ay buong galak na naghahanap sa Kanya.
10. Bilang mga Kristiyano, hindi lamang tayo may pananagutan na bantayan ang ating relasyon sa Diyos, kundi may pananagutan din tayong ipahayag ang ebanghelyo sa iba upang sila man ay makapasok sa parehong naibalik na relasyon sa Diyos. Ano ang itinuturo sa atin ng II Corinto 5:18–20 tungkol sa katotohanang ito?
Sa talata 18, bilang bayan ng Diyos, binigyan tayo ng isang ministeryo, at sinasabi na ito ay ministeryo ng pakikipagkasundo. Sa talata 19, ipinaliliwanag kung ano ang kahulugan ng ministeryong ito—na tayo ay inatasang ipahayag ang mensahe ng pakikipagkasundo. Ano ang mensaheng ito? Ang Ebanghelyo na si Cristo ay bumaba upang ipagkasundo ang sanlibutan sa Diyos. Sa talata 20, ang mga nagpapahayag ng mensahe ng pakikipagkasundo ay tinatawag na mga embahador ni Cristo. At mapapansin ang sinabi ng may-akda/apostol: siya ay nakikiusap sa lahat na makipagkasundo sa Diyos.
Pagninilay:
1. Sa isang relasyon sa Diyos, bakit mahalagang hanapin at kilalanin Siya?
2. Ano ang dahilan kung bakit kailangan nating makipagkasundo sa Diyos?